CaFeminel

16/4/2008 · Kategori: Haftanin Uyesi

Özleme Dair

 

 

Haftanın üyesi AYLINKOSAN a bu güzel paylaşımı için teşekkür ediyoruz..

 

 

Yüreğimi sıkıştıran bu kesif hüzün, belki de terketmişlere özgü gizli bir terkedilme duygusudur.
Özledim seni...
Ayrılık yüreğimi karıncalandırıyor nicedir...

Beynimi uyuşturu­yor özlemin...

Çok sık birlikte olamasak bile benimle olduğunu bilmenin bunca yıl içimi nasıl ısıttığını yeni yeni anlı­yorum.

Yokluğun, hatırlandıkça yüreğime sapla­nan bir sızı olmaktan çıkıp mütemadi bir boşluğa dönüşüyor.

Sabahlara seni ok­şayarak başlamaları akşamları, her işi bir kenara koyup seninle başbaşa karşılamaları özlüyorum; oynaşmalarımızı, hırlaşmalarımızı, yürüyüşlerimizi, se­vimli ha­şarılığını, çocuksu küskünlüğünü...

Nasıl da serttin başkalarına karşı be­ni savunurken; ve ne yumuşak, bir çift kısık gözle kendini ellerimin okşayışına bırakırken... ya da kolyeni çözdüğümde kollarıma atlarken...

Hasta olduğunda, o korkunç kriz ge­celerinde günler, geceler boyu nöbet tuttuk başında... o şen kahkahalarına yeniden kavuşabilmek için sessiz dualar ederek...

"Atlattı" müjdesini kutlarken yor­gun bedenindeki yaraları okşayarak, doktorun böldü sevincimizi:

"Yaşayamaz artık bu evde... yüksek binalar ve be­ton duvarların gri kentinde" dedi, "O gitmeli... ve kendine yeni bir hayat çizmeli..."

Bilsen, ne zor gitmen gerektiğini bile bile "Kal" demek sana...

Ne zor, senin için ebedi mutluluğun beni unut­mandan geçtiğini bilmek...

Gitmeni asla istemediğim halde, buna mecbur olduğumuzu görmek ve sana bunları söyleyemeden "Git artık" de­mek...

"Beni ne kadar ça­buk unutursan, o kadar çabuk kavuşacaksın mutluluğa" demek sa­na ne zor...

Sesimi, kokumu çe­kip alıvermek beynin­den, sesin, kokun hâlâ beynimdeyken...

... seni görmemek ve belki yıllar sonra karşılaştığımızda bana bir yabancı gibi bakma­nı istemek senden...

... yeni bir sevdayı yasakladığım kalbime söz geçirmek...

... ve sonra kendi ellerimle bindirip seni yabancı bir arabanın arka koltuğuna, birlik­te güneşlendiğimiz on­ca yazı, yanyana titreş­tiğimiz onca kışı, pay­laştığımız bunca acıyı, onca kahkahayı ve bütün o uzak yeşillikleri katıp yorgun bedeninin yanına, ar­kandan pişmanlık gözyaşları dökmek ne zor...

... ne zor hiç tanımadan seni emanet ettiğim bir şoföre "Hızla uzaklaş buradan ve gidebileceğin kadar uzağa git" demek...

... yokluğunu beklemek, ne zor...

Bunları düşündükçe, şu anda uzakta bir yerlerde üşüdüğünü sezinleyerek panikliyorum. Bütün engel­leri aşıp terkedilmiş caddeleri, kimsesiz sokakları. yalnız bulvarları arşınlayarak sana ulaşmak, sessizce başını okşamak, kulağına sevgi sözcükleri fısıldamak ve yavaşça üzerini örtmek geçiyor içimden...

Paylaştığımız bir mazinin, yitirdiğimiz bir geleceğe dönüşmesinden hicran duyuyorum.

Gizli gizli hüzünlendiğim akşamlardan birinde, terketmişlere özgü bir terkedilme korkusunu da yüre­ğimin derinlerinde duyarak sana koşmak, yaptıklarım ve daha çok da yapamadıklarım için özür dilemek ve

"Geri dön bebeğim" demek istiyorum:

"Geri dön... kulüben seni bekliyor..."

 

Can DÜNDAR

Kalıcı Bağlantı Yorum ( yok ) Yorum yaz!

16/4/2008 · Kategori: Haftanin Uyesi

Sevdiğin Kadar Sevilirsin

 

Yerin seni çektiği kadar ağırsın, kanatların çırpındığın kadar hafif, kalbinin attığı kadar canlısın. Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç, sevdiklerin kadar iyisin, nefret ettiklerin kadar kötü, ne renk olursa olsun kaşın gözün, karşındakinin gördüğüdür rengin.
Yaşadıklarını kar sanma, yaşadığın kadar yakınsın sonuna, ne kadar yaşarsan yaşa sevdiğin kadardır ömrün. Gülebildiğin kadar mutlusun, üzülme bil ki ağladığın kadar güleceksin. Sakın bitti sanma her şeyi, sevdiğin kadar sevileceksin, güneşin doğuşundadır doğanın sana verdiği değer ve karşındakine değer verdiğin kadar insansın.
Bir gün yalan söyleyeceksen eğer bırak, karşındaki sana güvendiği kadar insansın.Ay ışığındadır sevgiliye duyulan hasret ve sevgiline hasret kaldığın kadar ona yakınsın.Unutma yağmurun yağdığı kadar ıslaksın, güneşin seni ısıttığı kadar sıcak,kendini yalnız hissettiğin kadar yalnızsın.
Ve güçlü hissettiğin kadar güçlü kendini güzel hissettiğin kadar güzelsin. İşte budur hayat, budur yaşamak bunu hatırladığın kadar yaşarsın. Bunu unuttuğunda aldığın her nefes kadar üşürsün ve karşındakini unuttuğun kadar çabuk unutulursun, çiçek sulandığı kadar güzeldir, kuşlar ötebildiği kadar sevimli, bebekler ağladığı kadar bebektir.
Ve her şeyi öğrendiğin kadar bilirsin bunu da öğren; SEVDİĞİN KADAR SEVİLİRSİN…

Kalıcı Bağlantı Yorum ( yok ) Yorum yaz!

« Önceki :: Sonraki »

Counter
.: www.CaFeminel.com :. Blog Sayfası





CaFeminel

16/4/2008 · Kategori: Haftanin Uyesi

Özleme Dair

 

 

Haftanın üyesi AYLINKOSAN a bu güzel paylaşımı için teşekkür ediyoruz..

 

 

Yüreğimi sıkıştıran bu kesif hüzün, belki de terketmişlere özgü gizli bir terkedilme duygusudur.
Özledim seni...
Ayrılık yüreğimi karıncalandırıyor nicedir...

Beynimi uyuşturu­yor özlemin...

Çok sık birlikte olamasak bile benimle olduğunu bilmenin bunca yıl içimi nasıl ısıttığını yeni yeni anlı­yorum.

Yokluğun, hatırlandıkça yüreğime sapla­nan bir sızı olmaktan çıkıp mütemadi bir boşluğa dönüşüyor.

Sabahlara seni ok­şayarak başlamaları akşamları, her işi bir kenara koyup seninle başbaşa karşılamaları özlüyorum; oynaşmalarımızı, hırlaşmalarımızı, yürüyüşlerimizi, se­vimli ha­şarılığını, çocuksu küskünlüğünü...

Nasıl da serttin başkalarına karşı be­ni savunurken; ve ne yumuşak, bir çift kısık gözle kendini ellerimin okşayışına bırakırken... ya da kolyeni çözdüğümde kollarıma atlarken...

Hasta olduğunda, o korkunç kriz ge­celerinde günler, geceler boyu nöbet tuttuk başında... o şen kahkahalarına yeniden kavuşabilmek için sessiz dualar ederek...

"Atlattı" müjdesini kutlarken yor­gun bedenindeki yaraları okşayarak, doktorun böldü sevincimizi:

"Yaşayamaz artık bu evde... yüksek binalar ve be­ton duvarların gri kentinde" dedi, "O gitmeli... ve kendine yeni bir hayat çizmeli..."

Bilsen, ne zor gitmen gerektiğini bile bile "Kal" demek sana...

Ne zor, senin için ebedi mutluluğun beni unut­mandan geçtiğini bilmek...

Gitmeni asla istemediğim halde, buna mecbur olduğumuzu görmek ve sana bunları söyleyemeden "Git artık" de­mek...

"Beni ne kadar ça­buk unutursan, o kadar çabuk kavuşacaksın mutluluğa" demek sa­na ne zor...

Sesimi, kokumu çe­kip alıvermek beynin­den, sesin, kokun hâlâ beynimdeyken...

... seni görmemek ve belki yıllar sonra karşılaştığımızda bana bir yabancı gibi bakma­nı istemek senden...

... yeni bir sevdayı yasakladığım kalbime söz geçirmek...

... ve sonra kendi ellerimle bindirip seni yabancı bir arabanın arka koltuğuna, birlik­te güneşlendiğimiz on­ca yazı, yanyana titreş­tiğimiz onca kışı, pay­laştığımız bunca acıyı, onca kahkahayı ve bütün o uzak yeşillikleri katıp yorgun bedeninin yanına, ar­kandan pişmanlık gözyaşları dökmek ne zor...

... ne zor hiç tanımadan seni emanet ettiğim bir şoföre "Hızla uzaklaş buradan ve gidebileceğin kadar uzağa git" demek...

... yokluğunu beklemek, ne zor...

Bunları düşündükçe, şu anda uzakta bir yerlerde üşüdüğünü sezinleyerek panikliyorum. Bütün engel­leri aşıp terkedilmiş caddeleri, kimsesiz sokakları. yalnız bulvarları arşınlayarak sana ulaşmak, sessizce başını okşamak, kulağına sevgi sözcükleri fısıldamak ve yavaşça üzerini örtmek geçiyor içimden...

Paylaştığımız bir mazinin, yitirdiğimiz bir geleceğe dönüşmesinden hicran duyuyorum.

Gizli gizli hüzünlendiğim akşamlardan birinde, terketmişlere özgü bir terkedilme korkusunu da yüre­ğimin derinlerinde duyarak sana koşmak, yaptıklarım ve daha çok da yapamadıklarım için özür dilemek ve

"Geri dön bebeğim" demek istiyorum:

"Geri dön... kulüben seni bekliyor..."

 

Can DÜNDAR

Kalıcı Bağlantı Yorum ( yok ) Yorum yaz!

16/4/2008 · Kategori: Haftanin Uyesi

Sevdiğin Kadar Sevilirsin

 

Yerin seni çektiği kadar ağırsın, kanatların çırpındığın kadar hafif, kalbinin attığı kadar canlısın. Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç, sevdiklerin kadar iyisin, nefret ettiklerin kadar kötü, ne renk olursa olsun kaşın gözün, karşındakinin gördüğüdür rengin.
Yaşadıklarını kar sanma, yaşadığın kadar yakınsın sonuna, ne kadar yaşarsan yaşa sevdiğin kadardır ömrün. Gülebildiğin kadar mutlusun, üzülme bil ki ağladığın kadar güleceksin. Sakın bitti sanma her şeyi, sevdiğin kadar sevileceksin, güneşin doğuşundadır doğanın sana verdiği değer ve karşındakine değer verdiğin kadar insansın.
Bir gün yalan söyleyeceksen eğer bırak, karşındaki sana güvendiği kadar insansın.Ay ışığındadır sevgiliye duyulan hasret ve sevgiline hasret kaldığın kadar ona yakınsın.Unutma yağmurun yağdığı kadar ıslaksın, güneşin seni ısıttığı kadar sıcak,kendini yalnız hissettiğin kadar yalnızsın.
Ve güçlü hissettiğin kadar güçlü kendini güzel hissettiğin kadar güzelsin. İşte budur hayat, budur yaşamak bunu hatırladığın kadar yaşarsın. Bunu unuttuğunda aldığın her nefes kadar üşürsün ve karşındakini unuttuğun kadar çabuk unutulursun, çiçek sulandığı kadar güzeldir, kuşlar ötebildiği kadar sevimli, bebekler ağladığı kadar bebektir.
Ve her şeyi öğrendiğin kadar bilirsin bunu da öğren; SEVDİĞİN KADAR SEVİLİRSİN…

Kalıcı Bağlantı Yorum ( yok ) Yorum yaz!

« Önceki :: Sonraki »

Counter